Binnen de fijnmazige herontwikkeling van de nieuwe stadswijk Spinaker vormt deze nieuwe woning een belangrijk scharnierpunt tussen het rauwe industriële verleden en de hedendaagse kwalitatieve stedelijke verdichting. Het project, gelegen op een voormalig havenareaal uit 1923, vraagt om een architectuur die zowel bij de geborgenheid van de historische stad als de openheid van de Piushaven aansluit.
Het ontwerp fungeert als een markante entree van het nieuwe wooncluster aan de Piushaven. Als één van de twee poortwoningen ontsluit het gebouw het gebied via de Hoogvensestraat, waarbij het een subtiele overgang creëert van de stenige stedelijkheid naar de groene rust van het achtergelegen pocketpark aan de Havendijk.
Gezien de compacte binnenstedelijke footprint is gekozen voor een stapeling van functies, waarbij de verblijfsruimten en buitenruimten consequent zijn georiënteerd op het pocketpark en de reuring van de haven. Door functies verticaal te organiseren, neemt de centrale trapopgang een prominente en belangrijke plek in, in de woning.
De vormentaal, het materiaalgebruik en de kleur geven de woning een eigentijdse uitstraling die past bij deze entree vanuit de Hoogvensestraat en vice versa.